#133 Onze kerk door andermans ogen (met Dick, Koos en Raphael)
Welkom bij geloofsvoer gesprek, een podcast over geloof, religie en kerk in de brede zin.
Dick:Ik ben Dick en altijd op zoek naar de diepte in geloofsvragen. Wat drijft ons? Inspireert ons? Waar kunnen we misschien afscheid van nemen?
Renco:En ik ben Renco en ik mag graag de praktische kant van het geloof bespreken. Hoe maken we
Dick:het relevant en toegankelijk voor iedereen? Deze podcast delen we soms met gasten verhalen ideeën en onze bedenkingen. Geen onderwerp is
Koos:te groot of te klein. Of je nu
Renco:al jaren gelooft, twijfelt of gewoon nieuwsgierig bent. Leuk dat je luistert naar geloofsvoer gesprek. Dit is toch wel een nieuwe primeur voor ons, hè? Podcasten op de fiets.
Dick:Ik ben ook benieuwd of het werkt.
Renco:Ja, die we stellen ook steeds meer vertrouwen in AI, hè. Dat die dus die ruisende wind in die microfoon er probleemloos uitfiltert.
Dick:Ja, en zo te zien een groep wielrenners nu eruit moet filteren. Ja. Met trommelremmen.
Renco:Hé, maar waarom... Voor de luisteraar natuurlijk hè? Want ik weet het antwoord wel, maar waarom zitten wij op de fiets de podcast? Is dit ons leven geworden dat we zo gehaast zijn dat het nu per se gecombineerd moet worden met andere dingen?
Dick:Nou een klein beetje wel ja. Nou, het het grappige is dat deze eigenlijk nogal in... Zo zie ik hem helemaal niet, maar nu jij dit zo zegt, bedenk me dat in 1 keer. Dat deze eigenlijk in onze reeks hoort van kerken ontdekken. Alleen in dit geval ontdek ik mijn eigen kerk.
Dick:Maar misschien dus wel door de ogen van een ander.
Renco:Kijk, precies. We hebben natuurlijk jaren geleden een keer, zijn we een keer met Danielle naar de Verrijzeniskerk geweest in Zwolle. Ja. En nu zijn we onderweg naar diezelfde kerk. Op het fietsje. Ja.
Renco:En we ontmoeten zo meteen daar bij de voordeur als het goed is Koos en Raphael. Ja. Die de luisteraar zou kunnen kennen. Omdat we natuurlijk eerder met hun hebben opgenomen. En wat beweegt hun er dan toe om hier naartoe te komen?
Dick:Nou, volgens mij was het een, klinkt heel onaardig zoals ik nu ga formuleren, maar een soort wederdienst.
Renco:Soort een return de favor. Ja.
Dick:Zo wij hadden kennis gemaakt met hun kerk en nu, nu wilde, waren ze nieuwsgierig naar de onze. Volgens mij hebben wij er niet per se actief op hoeveel lobbyen toch?
Renco:Nee, nee dat valt wel mee. En toen we hun kerk in Zwolle bezocht, toen zeiden ook een geloofsgemeenschapgenoten, want ze zitten niet in die kerk die wij bezochten. Maar die zeiden wel ja, als jullie hier komen, dan moeten ze ook bij jullie komen. Nou.
Dick:Klopt, ze werden een beetje opgezet door hun eigen gemeenteleden was dat Ja. Nou en in in dit geval wisten ze ook nog een klein beetje waar ze naartoe gingen, omdat dit gebouw waar we nu naartoe gaan. Ja, is een letterlijke, nou ik moet trouwens wel een hele harde steen gooien.
Renco:Ja, maar het is nou wat is het 150 meter?
Dick:Ja zoiets. Ze kunnen het, we die, die gebouwen zien elkaar. Ja, dus
Renco:het idee is dat zij nu gewoon eens bij ons aanschuiven in de dienst. Tenminste eigenlijk iets meer bij jou, want ik kom eigenlijk ook zelden in de Verrijzeniskerk. En dan na afloop, dat is toch wel weer leuk, hebben zij in het kerkgebouw van hun kerk, wat dus 150 meter verderop staat, een ruimte geboekt.
Dick:Ja, klopt ja.
Renco:Ze hebben ook soort
Dick:studiemiddag of zo.
Renco:Het. Maar je hebt toch altijd, je hebt toch altijd, altijd dik na de dienst is zo?
Dick:Ja, zondagsschool of hoe noemen ze dat? Ja. Zoiets. Ja.
Renco:Maar goed, wij komen er kennelijk nog bij, want we hadden al vastgesteld de kerk heeft vele ruimtes daar. Ja. Dus ja, dit is een ja, dit is het voorfragment en straks dan doen we een nabespreken. En ik ben, ik ben gewoon heel benieuwd.
Dick:Ja, ja, ik kan
Renco:me ook even vinden.
Dick:Dat vind dus ook raar, want ik denk ja, dit wordt dan een hele reguliere dienst. Maar dan denk ik ja, dat is vanuit mijn perspectief natuurlijk.
Renco:Ja, maar zo dachten zij al, ligt ook over de diensten die wij bezochten. Ja. Maar ja, dit is inderdaad hoe het bij ons gaat en, en, en wij komen binnen en ons vallen meteen al 10 dingen op. Die als je daar gewoon elke zondag bent, dan zie je dat niet meer.
Dick:Nee. Maar heb jij nog verwachtingen? Of ik verwachtingen
Koos:heb? Ja, nu?
Renco:Ik ben natuurlijk wel eens in een vrij steeds kerk geweest. Dus ik weet wel een beetje wat ik krijg. Voor CGK, christelijk gereformeerde kerkbegrippen, vrij moderne vorm zullen we zeggen. Dus ook misschien wel qua inhoud, maar zeker qua vorm. Dus band.
Renco:Dus veel muziek denk ik. Grote relatief aanwezig blok van aanbiddingliederen verwacht ik. Ik verwacht dat het heel vol zit met gezinnen. Mhmm. Heel veel, ja heel veel gezinnen, heel veel gezinnen.
Renco:Ik verwacht ook dat het, onrustig wordt.
Dick:Ja,
Renco:kijk dat wrijven wij die Redeemer kerk aan. Dat wrijft het jou misschien straks ook wel aan. Dat zou kunnen ja. Het is, maar het is ook een hele grote kerk hè?
Dick:Ja klopt.
Renco:Vind ik wel het meeste.
Dick:Een voormalige katholieke kerk. Het was
Renco:een katholieke kerk. Nou dat pak dan pak ik dan nog even mee. Maar ik heb er, ik heb er wel zin in. Ik laat het voor mij is het natuurlijk soort van thuiswedstrijd. Ik bedoel dit zit wel.
Renco:Dicht. Heel dicht aan tegen hoe mijn eigen kerk in elkaar steekt zullen we maar zeggen. Ja. Dus ja en ik kan er op het fietsje heen. Ja, dat toch een reden om het een thuiswedstrijd te noemen zou ik zeggen.
Dick:Ja, dat overkomt mij ook niet heel vaak.
Renco:Nee, nee. Daar zat toch, daar zat iets in hè? In dat antwoord. Zeker.
Dick:Maar dat wordt gedacht dat ik zeg maar straks dan naar Emmeloord moet en vanavond naar Emmeloord. Ja, je bent echt volle dag man. Ja, volle dag ja. Nou, we
Renco:steken net het Zwartewater over voor wie het interessant vindt. Voel me toch een beetje een reporter ook en zo.
Dick:Ja. On the road. Een verslag. Ja. Ik denk hadden we je achterband moeten oppompen?
Dick:Ik denk het wel.
Renco:De achterban van mijn racefiets? Ja. Ja, denk het ook.
Dick:Ik voel af en toe wat hobbelen dat ik denk, gaat dit goed?
Renco:Ja, ik moet vanmiddag toch een band plakken, dus in ieder geval doe ik deze ook. Jee. Nou, ik wil hier dus net de fiets van Sara, mijn vrouw aanbieden. Die heb ik gistermiddag geplakt. Dus ik kwam maar hoopvol de schuur binnen vanochtend.
Renco:Alleen om vast te stellen dat de velgen op de grond stond. Zonde. Jammer hè? Vind het ook jammer? Nou, kan
Dick:me nog wel herinneren dat ik de eerste keer ging wielrennen met jou. Kan ook allemaal online dit. En dan had ik de banden elke keer te niet hard genoeg opgepompt. Toen heb ik denk in de eerste 3 keer 2 keer lek gereden of zo. Ja.
Dick:Dan kom je er wel achter bij een racefiets oppompen belangrijker is dan een normale fiets.
Renco:Ja, zeker. Ik wilde op een gegeven moment ook niet meer met jou fietsen. Klopt ja. Dan wordt een gedonder ook een keer.
Dick:Ja, of alleen maar echt zeg maar heel geasfalteerd, maar zeker geen grindpad.
Renco:Ja, ja misschien... Ik heb wel eens nog met een schuin oog zitten kijken naar een gravelbike, maar daar is het ook bij gebleven. Hé, maar we zijn nu in Holtenbroek aan de rechter kant, onze rechterhand zien wij de het kerkgebouw dus waar we.
Dick:Ben er van een nog een andere kerk die ik ook eigenlijk niet ken. Ja. Ik had het ook opgehangen.
Renco:Ik heb er zit nog een kerk. Hoe heet dit hier?
Dick:Ja, dat is ook zwolle hè? Dat je gewoon niet
Renco:weet Blessing Church. Dat je ook
Dick:gewoon niet meer weet welke kerk hier zit.
Renco:Nee, maar dat zijn natuurlijk ook kerken die niet een heel duidelijk herkenbaar gebouw altijd hebben. Dus die.
Dick:Nee, dit is het buurtgebouw hier. Ja, precies. Nou, ik
Renco:zie al alle, even voor de luisteraar het beeld. Ik zie al veel geparkeerd auto's waar normaal geen geparkeerd auto's staan. Dus nou. Tot straks. We praten straks verder.
Renco:Ja, de beste ervaringen die je opdoet die moet je met elkaar delen als ze heet van de naald zijn. En dat is precies wat we gaan doen in deze nieuwe aflevering. En we dat vergt wel even wat toelichting. Ja, de stem die je nu hoort dat ben ik, Renco. Links van mij zit?
Renco:Dick. En links van Dick zit? Raphael. Raphael, die kan je ook kennen uiteraard. En rechts van mij zit?
Renco:Koos. Koos. Ja en ook overigens kan je mij kennen. Want ook als je niet geloof voor luistert, maar even... Geloof je dat ook.
Renco:Geloof je dat ook. Dan kan je ook mij kennen, want ik ben al een keer in de samen met Dick in jullie podcast geweest. Klopt, ja. En jullie, Koos en Raphael zijn ook al een keer onze podcast geweest. Dus het voelt heel erg vertrouwd, ook al hadden we elkaar nog nooit in het echt gezien.
Dick:Klopt, dat
Renco:is waar. Dus voor
Koos:de eerst dat we elkaar om echt in levenden lijve ontmoeten.
Renco:Precies, want jullie zijn afgereisd vanuit het mooie Noorden naar Zwolle. Ja. En wij komen net, we zitten nu, ja dan kunnen jullie misschien beter zelf even vertellen, even paint a picture van waar we nu op dit moment zijn.
Raphael:Op dit moment ja, we zijn nu in de kerk van Jezus Christus van heiligen de laatste dagen. In een keer goed.
Dick:Dat kunnen wij niet in
Raphael:Zwolle. In Zwolle inderdaad. En daar hebben we een ruimte mogen, daar mogen we een ruimte gebruiken om onze opname te maken. En dat is nou 100 meter van waar we eigenlijk net geweest zijn.
Renco:Ja, want wij zijn net samen naar de kerk geweest. Ja. Het is ook zondagochtend. Het is zondagochtend. Nog eventjes.
Renco:Nou en die kerk die staat dus echt wat je al zei Raphael vlakbij. En ja, wij zijn natuurlijk eerder Dick en ik zijn eerder te gast geweest in deze kerk hier waar we dan nu ook opnemen. En nu is het eigenlijk, ja toen heb ik afgesloten met het voornemen om het eens andersom te doen. Ja. En dat was dus net.
Renco:En ja, nu moeten eigenlijk Dick en ik moeten eigenlijk onze mond houden. En we zijn vooral heel benieuwd naar hoe dit, wat jullie indruk was, hoe dat voor jullie was en wat voor gedachten jullie op voorhand misschien bij hadden.
Dick:Ja, daar ben ik ook wel benieuwd naar. Had je van tevoren inderdaad ook al verwachtingen? Dat die hebben wij namelijk ook toentertijd onerg genomen van ja, dat we een beetje zenuwachtig waren toen we bij jullie... Ja, dat hoeven we niet te zeggen dus nu, maar dat waren wij gewoon. Ja.
Dick:Dat je toch dacht een ander gebouw en zo.
Renco:Oké. Dus Koos, hoe ging jij... Hoe was jouw week wetende dat je hier naar de kerk ging?
Koos:Ja, nou dat was, die was wel goed. Want ik had ook ja, een soort van hotel overnachting gepland in Ermelo. Dat is niet zo heel ver hier vandaan. Van dan kan ik dat mooi combineren. Toen ik had nog niet echt heel veel gedachten erbij dan dat ik dacht van nou dat zal wel iets met een band zijn.
Koos:Dat had ik wel verwacht. De rest...
Renco:Waarom dacht je dat?
Koos:Ja, nee ik ben al wel vaker in in andere kerken geweest en dan was er elke keer een band. Echt elke keer bij een andere kerk. Behalve behalve bij een katholieke kerk trouwens. Ik had een kerk bij een Google geweest dat dat was dan een soort van koordje die die echt zo van van een hele oudere dame ziet zo. Dat is totaal niet te vergelijken.
Koos:Maar bij andere kerken kom ik echt super vaak een band tegen. Dat is echt bijna altijd. Dus dat had ik wel verwacht. Vast ook wel een band zijn. En een project, hoe zeg je zo'n zo'n scherm met een beamer of zo.
Koos:Dus had ik wel een beetje in gedachte dat dat zou zijn. En voor de rest ja, ik had het nog niet echt ja, een gedachte over gemaakt van wat zou het kunnen zijn. Maar toen ik hier vanochtend naartoe reed. Toen toen wat ik zo mooi vond. Alles stroomde als het ware zo naar die kerk toe.
Koos:Dat is echt veel mensen. En ja, dat dat viel me al gelijk op. En dat was ook hartverwarmend. Toen dacht van wauw. Iedereen stroomt zo samen naar die kerk.
Renco:Als je dan nog niet zo helemaal zou weten waar het is, dan hoef je eigenlijk alleen maar met de stroom mee te lopen.
Koos:Ja, precies. Je hoeft alleen maar met de stroom mee. En ik had mijn auto geparkeerd en vroeg aan die een vrouw met kinderen van hé moet je hier betalen of zo? Nee, nee, schaats ook zo mooi. En toen zei die dochter, ga jij ook naar de kerk?
Koos:Ik zei ja, ik ga ook naar de kerk. Wat leuk. Dus dat vond ik ook wel mooi. Echt zo'n meisje die dan ook dacht van die gaat ook naar de kerk. Dus dat was wel leuk.
Koos:En toen ik bij jullie of nou ja, denk jouw kerk eigenlijk, hè. Binnen kwam was was het echt zo van wow, wat een mega grote ruimte joh. Was echt zo van.
Raphael:En gevuld ook, hè.
Koos:Ja, ingevuld. Er zaten ook al heel veel mensen, Terwijl wij waren redelijk goed op tijd. En wat me ook opviel dan van buiten had ik dat niet verwacht. Ja, ik ging zo naar binnen. Soort portaaltje.
Koos:Ik werd wel vriendelijk ontvangen en gegroeid En ik kreeg papiertje en liep zo'n beetje naar binnen ineens. Ja, kom je zo'n ruimte in en je denkt van wow. Ja. Mega.
Renco:Het gebouw als je er zo langsloopt of als je ernaar kijkt dan verwacht je niet dat daar zo'n grote ruimte in zit.
Koos:Klopt. Dat dat had ik niet verwacht. Had ik op voorhand niet verwacht. Had ik ook niet verwacht toen ik naar binnen liep. En dat was echt wel verrassend.
Koos:En ook dat er al zoveel mensen waren. We moesten echt al nog zoeken voor al voor een plekje. En nou, waren er wel kwartiertje of 10 minuten voor de tijd al.
Renco:Ja, zoiets.
Koos:En dat dat vond ik ook prettig. Want ja, maakt ook wel anders mee dat zeg maar echt op de allerlaatste minuten, nog een minuut later nog mensen binnenkomen.
Renco:Ja, we moesten wachten. Raphael was aan
Koos:de late
Dick:kant, hè.
Raphael:Klopt, ja. Dat is waar.
Renco:Maar die verscheen die verscheen vervolgens wel echt mooi gekleed. Ja. En daar staken wij toch wat schraal bij af. Dus
Raphael:Ook ook de predikant trouwens.
Dick:Ja dat ook dus ook
Koos:over verwachtingen van tevoren. Ik dacht wel van ik kom niet in pak. Doe gewoon ja, mijn wat lichtere trui aan. Met mijn trui in de kleur van dat ik denk van ja dat dat past goed bij
Renco:Maar je kan ik daar het op maken Koos dat jij normaal in pak gaat. Ja. Ja, precies. Dus dat is daar heb je echt over nagedacht van dat doe ik vandaag niet.
Koos:Klopt. Ik heb mij aangepast. Normaal lijk ik een beetje zo op Raphael. Dan heb ik wel altijd wel een wit overhemd met stropdas. Soms met een trui soms ook of of in een pak.
Renco:Ja, maar misschien dacht je ook van dat moet allemaal in die koffer naar Ermelo dat kreukt dan.
Dick:Daar zit de strijkers.
Koos:Het kwam wel goed uit. Het wel goed uit. Dat ik dacht van nou ik ga dan ja, dat past vast niet als ik daarin pak verschijn. Dus het ja, dat was wel echt goed dat dat mooi zo bij mekaar kwam.
Raphael:Ja. En dan heb je ook wel wat meer ervaring daarin dan ik dat heb. Want ik ga niet zo vaak naar andere kerken. Ja, want ik kan dus inderdaad gewoon een pak. Ik dacht van ja, ik ga gewoon zo naar de kerk zoals ik naar de kerk ga.
Renco:Maar voelde je ook dat dat oké was? Of voelde je, vond je dat...
Raphael:Nee, ik voel me daar gewoon prettig bij. Zo voel ik ik voel me altijd stoer als ik in het pak rondloop.
Dick:Ja, zo liep je ook wel een beetje. Nee, maar ik zou liever overdressed zijn dan underdressed toch? Dus je kunt beter zeg maar altijd je gewoon je pak aandoen. Als je nog nooit in de kerk bent geweest dan moeten ze het altijd wel goed zou ik Ja,
Raphael:ja. Want ik wij zeggen altijd bij ons in de kerk of als we ergens naartoe gaan dan zeggen we wel eens ga op je zondags best. Ja, ja dat
Renco:ken ik wel.
Raphael:Ja, ja en bij mij is dat dus gewoon in pak met stoptas voor. Maar dat is bij jullie dan niet zo zondags best.
Renco:Gewoon. Ik zit even te kijken wat ik nu aan heb. Nee.
Dick:Ik had wel vroeger hadden mijn ouders wel zo'n setje die ik had op zondag. Maar dat is op ergens ook wel een keer weer verdwenen. Maar dat heeft ook wel een tijdje bij ons in het Zondagse kleren. Zondagse kleren die mocht ik echt niet de rest van de week. Op een gegeven moment ging die zondagse kleren dan mocht je ze eindelijk doordeweeks aandoen.
Dick:Ik had heel lang gewoon een setje die ik alleen zondag, echt een bepaalde broek en zo dat soort dingen. Dus dat dat is was inderdaad zondags best.
Renco:Ja. Er zit een soort roulatie systemen in toch?
Dick:Dat Ja, klopt. Dan komt
Renco:er een nieuw zondag
Dick:setje en dan kan
Renco:ik die set ook naar school aan.
Dick:Ja, ja en soms was zat je daar ook al heel erg op wachten totdat die set eromheen geschoven
Renco:En ik had dan ook nog aan aan het einde van de roulatie had ik dan ook nog de zaterdag zijn kloffie. Maar dan van gezegd ja dat kan nog wel voor bij huis.
Dick:Ja. Dat was ooit zonder zijn kloffie die had die had dat hele parcours ja.
Koos:Maar oké.
Dick:Maar bij mijn kinderen doe ik het dus niet meer. Dus misschien is dit ook iets generatie ding. Ik Ja, ik heb de zondags best heb ik losgelaten. Maar ik ik vind er wel wat voor te zeggen hoor. Ik herken het dus wel, ja.
Renco:Maar ja, vooral even. Jij kwam los van dat je strak gekleed aankwam. Wat had jij van tevoren verwachtingen? Had je, wat dacht je dat je heen ging en nou ja, een beetje.
Raphael:Nou, het is, ik had wel van tevoren een stukje gelezen op de website ook. En dan ging het, had ik gelezen dat de preek die ging dan over het koninkrijk van God. Dus ik dacht van nou ik ben wel heel benieuwd wat daar dan over gezegd wordt. Want ja, we hebben natuurlijk ook onze opvattingen daarover. Ja.
Raphael:Dus daar was ik wel heel erg benieuwd naar. En ik had verder ook was ik eigenlijk wel heel benieuwd van ja, hoe zit het dan? Want wij hebben vaak 2 tot 3 sprekers bij onze zondagsdienst en dat was hier eigenlijk 1. Dus dat was voor mij was dat wel nieuw. Ja.
Raphael:Ja, en ik ja, bij ons komen ze ook vanuit de gemeente. Er komen mensen die worden gevraagd om een zondags te spreken. En hier was het volgens mij ook echt de predikant. Ja. Of de dominee.
Dick:Hij is voor 60 procent een soort, er zijn nog voltijdspredikanten. Dus hij is ja, ik noem, hij hoort wel bij de predikanten korps. Ja.
Renco:Ja, er was natuurlijk dan daarnaast nog een gastvrouw. Dus niet, niet, het was niet alleen maar dat de predikant het woord nam zeg maar. We hadden ja, eigenlijk.
Dick:Ja, die vrouw ja, die heeft verder geen volgens mij geen ambt. Dus die heeft geen, die doet verder, zij is gewoon gastvrouw. Dan hoef je volgens mij niet zoals, zoals misschien bij jullie op het podium te zitten of zo. Er zijn gewoon een paar mensen uit de gemeente die hebben gezegd van ik wil wel gastheer of gastvrouw zijn. Ja.
Dick:Ja, zoals we denk ik ook wel wel in het bedrijfsleven. Weet je dat iemand gewoon de dag aan elkaar, maar ja, die doet hier natuurlijk wel bidden.
Renco:Nou, dat wou ik net zeggen. Je moet ook wel durven om voor zo'n grote gevulde ruimte ook te bidden samen. Is ook niet iedereen zich daar gewoon comfortabel bij. Maar
Koos:wat ze erg goed deed trouwens hoor. Ik vond haar echt heel mooi de gebeden die zij deed. Hoe ze dat heeft onder de indruk van haar gebeden als door dit soort.
Renco:Ja. Dat sluit ik me ook bij aan. Vond ik ook. Soms zijn het van bidden kan een bepaalde stijl hebben zeg maar. Dat ene stijl van bidden spreekt mij meer aan dan de andere.
Renco:En toch probeer je dan, tenminste dat probeer ik dan wel zeg maar bij te blijven hé als er gebeden wordt. En dat lukt de ene keer beter dan de andere keer. En dat heeft ook heel erg te maken met de stijl van de degene die bidt voor mij. Dus of dat een taal is en een tempo is wat je, nou wat een beetje lijkt op hoe je het zelf doet. Ja, ja.
Renco:Maar in ieder je had wat ideeën wat ervoor nou nu, nu heb je daar, nu hebben jullie hebben we daar nou hoelang duurde de dienst?
Koos:Iets minder een uurtje,
Renco:5 kwartier?
Raphael:Ja, wel 5 kwartier inderdaad. Ja, want we begonnen om half 9 en waren om kwart van
Renco:Half 10.
Raphael:Sorry half 10 ja, ja.
Dick:Maar ze moeten ook, ze moeten ook opschieten altijd want om half 12 is er een tweede shift. Dus de de dienst kan ook nooit heel veel langer duren.
Renco:Dan zit die hele zaal nog een keer vol.
Koos:Ja, wauw echt.
Dick:Nee niet? Nee, de helft. Nee, ze zit zit een beetje tegen.
Renco:Uitslapers, alleen uitslapers. Oké.
Dick:Veel studenten inderdaad. Is waar. Dat is echt waar. Dus zijn wel uitslagers.
Koos:Maar die echt die grote zaal die zat soort nokje vol. Is echt wel indrukwekkend om te zien hoor, zoveel mensen.
Renco:Maar hoe is dat dan voor jullie om ook voor alle duidelijkheid, ook voor mij is dit een grote kerk. De kerk waar ik lid van ben is echt veel kleiner. Dus ik denk ook, ik heb een beetje dezelfde gevoelens als ik daar binnenkom. Vol en druk en ook wel onrustig. Ik vind het moeilijker om in al die drukte zeg maar helemaal ontspannend aanwezig te zijn.
Renco:Maar dat komt ook omdat ik natuurlijk daar niet gebruikelijk ben. Dus het is voor mij ook in zekere zin nieuw. Maar hoe vonden jullie dat? Want jullie, kijk waar jullie lid van zijn naar jullie eigen woorden is veel kleiner. Ja.
Renco:Dus vrij groot contrast. Wat doet dat met je? Gewoon even los van de inhoud en de band. Maar gewoon het idee dat je komt daar binnen, paf zo'n hele grote ruimte.
Raphael:Ja, als ik zulke ruimtes binnenkom dan en ik zie dat er allemaal mensen komen voor Jezus Christus. Dan word ik daar eigenlijk wel heel triest van dat dat bij ons in de kerk niet zo is.
Renco:Ah, oké.
Raphael:Ja, omdat wij, Koos en ik hebben het ook toen we er in liepen zei
Dick:Ja, zeker nog. Ja, ja, van van waarom de ene kerk wel en de andere niet. Toch? Dat was iets.
Raphael:En Koos en ik hebben daar ook een aflevering over gemaakt van hé waarom trekt onze kerk zo weinig mensen? En toen hadden we het nog met jou over Renco van nou misschien omdat er hier een bandje zit. Want je had ook over er zijn meerdere kerken hier in de buurt, maar hier dit is gewoon heel groot.
Dick:Ja,
Koos:dat neem het
Raphael:gesprek mee aan voor de jeugd.
Renco:Nee, voor duidelijkheid Dick. Ik heb het zo uitgelegd. Correct me if I'm wrong dat zeg maar binnen de christelijk gereformeerde kerk in Zwolle dat de verrijzenis kerk waar we net heen zijn geweest. Dat is eigenlijk de meest laagdrempelige gemeente dan wel vorm van een kerkdienst. Ja.
Renco:Klopt dat?
Dick:Ja, net nee dat klopt. Want dit zijn dus 3 gebouwen en dan bij elkaar hebben ze 4500 tot 5000 leden. Maar die zijn dan verspreid over die nou die 2 ochtenddiensten dus. En en dat ik had het ook met Koos nog over. Er is nog een gebouw in het centrum, maar die is traditioneler.
Dick:Dus daar zingen ze nog meer psalmen en gezangen. En dan heb je nog eentje in Zwolle-Zuid. Maar dat is meer demografisch. Dat is gewoon omdat je dat gedeelte van denk ik volgens mij zit er een beetje alles door elkaar. Maar kijk de christelijke gereformeerde in Zwolle zijn ook weer anders dan bijvoorbeeld op Urk.
Dick:Die zijn dat is zeg maar dat zijn hele strenge broeders en dit is een hele progressieve. Dus ook het is heel soms heel raar hoe in 1 geloofsgemeenschap dat allemaal door elkaar zit. Dus wat maakt nou deze kerk zo bijzonder? Dat zou inderdaad liedkeuze zijn. Maar je zou dus ook in dezelfde kerk kun je naar het centrum toegaan en naar binnen zou je een heel andere dienst hebben.
Dick:Ja. Dus ik Maar dan zou
Renco:je niet kunnen bedenken dat is gewoon 1 in dezelfde kerkgemeenschap.
Dick:Nee, echt niet. Ja.
Koos:Ja, maar dan.
Dick:Grappig. Ja, soms kan diezelfde voorganger daar dus ook staan. Die reist dan soms ook door. Dus dan pakt hij zijn koffertje waarschijnlijk doet hij deze break denk ik nu nog een keer. Maar soms toentertijd was het ook wel gewoon dat ze dan nog tussendiensten heen en weer aan het reizen waren.
Dick:Dus ja.
Renco:Maar dat is voor jullie een contrast. Want jullie kerk is, tenminste dat is een soort wij dat ervaren, best wel sterk centraal georganiseerd. Wij waren eigenlijk ook wel op een bepaalde manier van gecharmeerd. Ja. Nu lichten wij toe dat het bij ons zeg maar zit.
Koos:Ja, dat is echt heel anders. Ja, echt heel anders inderdaad. Want waar je ook ter wereld zou komen, dan zou je, jullie zijn hier in Zwolle dan geweest. Maar of je nou nou ja, ergens anders in de wereld is het ongeveer hetzelfde. Dan zal je echt denken van nou ja, Zwolle of daar bijna geen verschil.
Koos:Dus ja, dat is wel echt totaal anders. Dat vind ik wel interessant hoe jullie dat zo uitleggen. Maar ik weet
Dick:ook niet of dat dus een, je zou misschien qua aantallen, maar dan als we het dan even los van aantallen houden, weet ik, ik weet ook niet wat de goede vorm daar is, Of dat dat die consistentie is. Zoals hier de McDonald's overal op de wereld een soort zelfde kwaliteitskeurmerk ook moet hebben. Dat je op zich vind ik dat altijd ook wel prettig of zo.
Koos:Ja, een soort van. Maar ik heb wat Raphael zei over triest. Nou ik ik word er juist wel vrolijk van.
Raphael:Nee, ik ik ook hè. Ja. Om zoveel mensen bij elkaar te zien, maar gewoon triest in de zin van voor mezelf. Ja.
Dick:Dat is een beetje anders geworden. Dat wens je jezelf ook toe als je gemeente
Raphael:zingt. Precies.
Koos:Maar ik word juist heel blij en vrolijk als ik nou in deze verrijzenis kerk zoveel mensen zie die ook allemaal daar voor jezus komen. En van wauw. Wordt mijn hart echt warm van hoor. Dan ben ik echt blij. Ja.
Renco:Jullie van dat zingen?
Raphael:Ja, ik ben geen goede zanger en als ik dus ook geen noten zie ja, dan ga ik ook niet meezingen. Omdat dan weet ik niet hoelang ik moet aanhouden, hoe hoog het moet. Dus dan en ik ben een, ik lees ook alleen maar de bovenste noten. Dus ik ben gewoon, hoe noem je dat een tenor volgens mij? Maar nee, ik ben dus niet ja, je hoort het al.
Raphael:Geen ik heb er geen verstand van. Dus nee, ik heb het dus ik heb niet meegezongen omdat ik ook een beetje dacht van nou dan zink ik uit de pas. En dat voor mezelf niet fijn.
Dick:Ik zat naast iemand die alleen maar uit de pas zong. Ja, ik dacht. Dat Koos? Dacht die andere buurman
Koos:Nee, maar het was heel grappig. Want ik ik ben een meezinger, dus maar ja, weet ik veel wat ik zing. Maar ik ik doe net, hè. Ik zing gewoon lekker mee. Maar ik hoor toch een geluid naast me jongen.
Koos:Dus maar ik dacht dat dat Dick was. Maar dat was die kerel die naast Dick stond.
Dick:Want het was heel ongemakkelijk. Want dit was dit is dan gemeente zijn, hè. Dat je gewoon naast iemand zit die heel anders is dan jij en dan denkt ik vind dit mooi nummer. Maar je ziet zo vals er doorheen. Alsjeblieft.
Koos:Hij ging zo hard.
Dick:Hij ging zo hard ook. En hij hij hij komt dus ik denk dat hij ook wel enigszins wat verstandelijk wat achterliep. Dus hij kon die tekst had hij ook de helft van de tijd zong hij mij gewoon fonetisch mee zoals mijn kinderen dat ook doen van dan babbelde die maar wat woorden. En dan zeiden ze Jezus op het ijs weet je. Het was allemaal heel lief, want hij zong het wel echt vol passie.
Dick:Maar heel irritant. Dus jij had makkelijk mee kunnen doen. Ja. Dat hij had echt gewoon dat hij was helemaal opgegaan met alleen misschien had Renco dan weer.
Koos:Ja, maar wat ik leuk vond. Het begon dus met een lied die daar ook helemaal nieuw was. En dan zei die die naar de keel van de band zei ook van we hebben een nieuw lied vandaag. Mooi, niemand kent het. Dus we gaan het samen oefenen.
Koos:Was nog voor half 10 hè. Was een paar minuten voor. Die dienst begint nu al. Dus vond ik ook wel mooi. En hij zei van nou we gaan even oefenen.
Koos:Nou dat was wel een leuk meezing liedje. Gewoon heel simpel.
Renco:Ja, was goed om op te pakken ook ooit. In dit geval zou je zelfs zien zonder notenbalk.
Koos:Ja, dus. Oké. Ja, wel. Maar ik vond dat wel leuk. Ik houd er wel van hoor.
Koos:Ik houd gewoon lekker meezing liederen.
Raphael:Ja. Ik verwacht nog altijd dat die woorden dan gekleurd worden weet je als ze het rijden.
Dick:Ja, dat je van de TikTok
Koos:generatie weet
Renco:je wel. Dat je van die shorts maakt waarbij je subtitels hebt. Waarbij het woord wat op dat moment gesproken wordt ligt.
Dick:Ja, of de we huppels zo'n poppetje mee weet
Koos:je wel. Ja, precies. Wat
Renco:ik niet gewend ben, omdat mijn kerk gewoon veel kleiner is. Is om überhaupt met zoveel mensen tegelijk te zingen. Even los van of je het lied kent of niet. Of dat je mee wilt zingen ja of nee. Dat gewoon, ik vind dat best wel wat vanuit kracht van uitgaan of zo.
Renco:Ik denk dan dit is mooi om hier te zijn en dan ook al zing ik mee, ook al word wel aangespoord om mee te zingen merk ik hé, omdat iedereen meezingt. En ook als ik het niet doe dan kan ik wel opgaan in dat lied en door het volume van mensen en ook het volume van mensen die hard meezingen denk ik ja. Die, ja dat doet wat.
Dick:Nee, dat vind ik ook een van de mooie dingen. Ik ik ben nu ook op dit moment bezig met een een cursus en dat gaat dan over rouwdiensten leiden. Dus dat wil ik waarschijnlijk in de toekomst gaan doen. Maar daarbij werd werd nog expliciet gezegd, als je zo'n groep mensen voor je hebt die allemaal dat niet kunnen zingen. Dan is het in de rouwdienst dus soms ook wel eens de gedachte van doe dat dan maar liever niet.
Dick:Want het kan ook heel ielig klinken in een kerk en dan wordt dan, dan slaat het dood. Dus dit is natuurlijk het tegenovergestelde, maar ik snap ook dat er genoeg kerken zijn waarvan je denkt nou als die en die thuis zijn dan we hebben alleen maar Raphael in de zaal. Ja. Dan wordt het wel lastig zeg maar. Nee, maar dit is mooi want hier kun je opgaan in die massa.
Dick:Dat vind dan heel heel prettig. Of je kunt dus niet zingen, dan merkt ook niemand het. Dus dat is heel dat is dat dat heeft grote hoeveelheden heeft dat als als voordeel. Ja, klopt. Maar je
Renco:zou kunnen zeggen Raphael, het is niet echt voor jou was niet echt gastvrij. Want jij kon niet meezingen. En Koos deed een schot voor de boeg. Jij zegt ik doe dat niet. Als er dan noten hadden gestaan dan was het misschien voor jouw gast vrijer geweest.
Renco:Dan had je maar je meer uitgenodigd gevoeld om mee te zingen.
Raphael:Klopt ja, bij bij ons in de kerk wordt het ook niet geprojecteerd. Maar er staan staan alle lofzangen in een lofzang boek.
Dick:Ja, die moet doen.
Raphael:En dat ja, er staan alle noten staan er dus echt, het is echt een staan ja complete noten, elke pakket staat erin ja. Ja. Dus dat wordt dan uitgedeeld of het staat ligt op bij stoel en dan kan je dus gewoon de lofzang nummers die staan dan vooraan kan je zien en wordt ook gezegd welke gezongen wordt. Dan kan je die erbij pakken en dan kan je dus gewoon helemaal meezingen of je pakt de app erbij waar het ook allemaal in staat.
Renco:Ja, dit is ook hoe wij grootgebracht zijn hoor. Ik bedoel dan had je gewoon
Dick:liedboek. Een liedboek ja.
Renco:En dan staan alle liederen in en dan heb je gewoon zoiets vanopgave vooraan en dan zeg je nou we gaan nu die doen. Ja, ik had dat dingetje er al tussen gedaan hè, het boekje. Dus ik had, ik hoef het niet meer op te zoeken.
Dick:Al weet ik wel dat ze de liturgie ook online zetten. Maar ik dat maak me zelf nooit gebruik van. Maar dat je al weet wat ze gaan zingen. Dus je zou thuis nog, ik weet niet of dat de bedoeling is dat je dan huiswerk gaat doen. Maar dat dat proberen ze misschien te ondervangen op die manier.
Dick:Heb ik nog nooit gebruikt, maar je weet je weet de orde van de dienst al staat ergens. Maar Koos. Maar dan denk ik nog steeds zonder noten.
Renco:Ja, die moet je er dan alsnog zelf bij Ja, ja. Hé Koos, als je nou, noem eens 3 dingen die jou opvielen in positieve of mag ook in negatieve zin?
Koos:Ja, nou de hoeveelheid mensen soort van bevlogenheid. Sommigen gingen ook staan en die dat vond ik mooi. 2 die gastvrouw met haar hele mooie gebeden. Die vond ik heel heel tof. En de voorganger of de man die de preek had.
Koos:Ik vond een hele mooie preek hebben. Ik heb echt van genoten, was inspirerend. Ja en mag ik ook nog een vierde, want ik vond de liederen toch ook wel tof hoor. Ik heb echt met de liederen en er was ook een lied bij dat me echt raakte. Dus van ergens een liedje van Jezus huilt ook of Jezus huilt ook met je mee en zo.
Koos:En toen voelde ik ook die emotie en dan was het lekker, ik houd ervan.
Renco:Ja, dat het iets met je doet hé.
Koos:Dat iets met me doet. Was dat leren van gerechtigheid of zo?
Dick:Ja, hoe word je Schrijvers van gerechtigheid.
Renco:Schrijvers van gerechtigheid.
Dick:Ik vond die ook mooi, maar die paste ook heel mooi bij de preek. Ik zat er ook lekker in vanaf toen. Maar ik dacht dat kan ook door de predikant komen. Ik wil niet door
Koos:jou Ja, het sloot inderdaad hartstikke mooi aan. Maar ja, die preek die was toch echt wel tof. We hebben bij ons in de kerk hebben wij een een programma het hele jaar door naar jaar in jaar uit. Dat heet kom volg mij, hè. Volgt mij inderdaad.
Renco:Maar deze
Koos:preek was geen echt volg mij hè. Dus het was echt precies die tekst wat bij ons in de kerk gewoon het ja, het leerprogramma is. Dat was zijn preek vandaag. Dus ik vond het extra aanspreken daardoor. Ja.
Koos:Maar hij legt me het ook heel mooi uit. Hij nou zo'n lied van U2 erbij en ja prachtig.
Renco:Hij speelde die begin akkoorden. Ze begonnen te zingen en ik dacht ook wel even dat heb ik net zo first. Heb nog nooit eerder in een kerkdienst een lied van U2 meegezongen of dat ik dat door een band heb horen spelen. Maar ze speelde alleen maar het eerste couplet. Ja.
Renco:Toen zei die ook, jammer hè? Dat vind ik toen, toen ik daar stopte. Toen dacht ik ja, ja, ja jammer. Ik had het eigenlijk wel helemaal willen horen. Ja klopt.
Renco:Precies ja.
Koos:Ja. Hij had nog wel meer grapjes. Hij hij had wel humor. Ook zo van op het laatst dat hij zei van we hebben straks een een soort treffen over de visie op het op het kinderwerk. Dus als je kinderen hebt of visie hebt.
Renco:Dat ook wel grappig. Kom wel, geweldig. En wat waren dingen dan waarvan je dacht ja, wow dat dat als die er waren, ik wil je geen woorden in de mond leggen. Maar misschien waren er ook dingen dat je zegt ja dat vond ik, of vergeet dat dan ook een beetje raar of voelde ik me niet meer, ja.
Koos:Ja, dat sommige mensen gingen staan, sommige niet. Dat vond ik dan wel een beetje raar. Dat ik niet gewend. Bij ons in de kerk gaat echt niemand staan. Echt dan dan dan kijkt iedereen je
Raphael:Ja, alleen op uitnodiging.
Koos:Ja, Ja, oké. Als ze zeggen kom we gaan voor een tussenlied of zo, we gaan staan. Dan zeggen we van iedereen gaat staan. Dan gaat iedereen staan maar
Renco:Ja, is heel duidelijk dat of iedereen staat of iedereen zit.
Koos:Ja, precies. Maar je gaat echt niet zo vanuit jezelf staan of zo. Dan dan neem me een daar is iets mis mee of die persoon die wordt gewoon de kerk uitgekeken. En dan wat doe jij hier? Dus dat dat vond ik wel ja, ja, moet ik nou ook gaan staan?
Koos:Moet ik blijven zitten? Wat moet ik nou doen?
Raphael:Ja, ik wacht op jouw que, Koos.
Koos:Ja, nou die iemand die zei op een gegeven moment hé, je mag wel gaan staan. Ik weet niet of het de gastvrouw was of die die voorganger of zo. Maar iemand die zei van op een gegeven moment nou, jullie mogen wel even gaan staan. En toen toen zijn we allemaal gaan staan. Dan is iedereen gaan staan.
Koos:Dat vind ik wel prettig. Maar dat ja, de ene wel gaat staan, de andere niet gaat staan. Dat vond ik een beetje ongemakkelijk dan. Maar ja, ik had eigenlijk nog een vijfde punt dat me ook positief was opgevallen. Zoveel kinderen was echt fantastisch om te zien.
Renco:Was echt
Koos:Ongekend jongen. En van wauw. En toen en ook op dat podium met die kinderen zo die gingen zingen en met allemaal maar de microfoon vast. Was echt fantastisch ook. Nou toen zijn ze op een gegeven moment allemaal, nou niet allemaal, voor ons bleef een paar kinderen zitten.
Koos:Heel irritante waren het
Raphael:ook niet.
Renco:Maar de meeste kinderen gingen op
Koos:een gegeven moment naar een soort van kinderdienst. De Bijbel Kids, dat was wel gaaf om te zien.
Renco:Ik ben het helemaal met je eens. De hoeveelheid gezinnen in die kerk is echt. Ik heb dat nog nooit in een andere kerk meer gezien dan hier in de de Verrijzeniskerk.
Koos:Ja, mooi is dat. Indrukwekkend.
Dick:Ja. Ja, Ja, dat staan er trouwens dus wel echt dat het dus raar is als je naar het centrum zou gaan, dan doet ook niemand dat. Nee? Nee, dat is alleen dat is dus hier. Dat is echt eigenlijk heel...
Dick:Want ik vind soms ook wel dat dit gebouw... Ik weet dat het CGK is. Maar ik zou, ik vind het ook heel evangelisch. Dus ook ik denk misschien alleen de preek niet. Maar voor de rest is dit heel evangelisch.
Dick:Ja, En ik vind ook altijd ja, daar hebben we ook al zo gehad. Van ik denk altijd van ja, waarom ga je bij dit lied staan en bij een ander niet. Ja. Maar goed dat is meer persoonlijk hoor. Ja.
Dick:Ik bedoel ik wil die mensen die doen dat allemaal denk ik uit oprechtheid. Ja. Maar ik denk daarvoor zingen we ook een mooi lied. En daar voor daar had je het ook voor kunnen staan. Dus waarom altijd het zijn altijd een beetje die opzwepende nummers waarvan ik ook al nou ja, ik heb soms wel, maar dan dit moet ik, misschien moet ik er niet onder herzeggen, maar ik doe het toch.
Dick:Dat het ook wel een beetje is van kijk mij is.
Koos:Ja? Je werd ook
Raphael:geklapt bij een van de nummers? Ja, mijn dingetje maar.
Renco:Ja, van die kinderen toch?
Raphael:Nee, nee toen toen het inderdaad heel erg obied werd toen werd er ook meegeklapt eventjes. Ja.
Koos:Hoezo? Oké. Maar dat was ook ergens 1 keer hebben we geklapt.
Renco:Ja, dat was voor de kinderen.
Raphael:Dat was voor de kinderen.
Dick:Die ene en die andere was dat bouw uw koninkrijk. Dat is ook zo'n dat is wel opzwepend nummer. Die die was het ja. Ja, nou kijk weet je ik denk dat mensen gewoon hier heel veel ruimte wordt gelaten om het als je dat dus de noodzaak voelt of graag wil dat je dan mag staan klappen, zingen wat je wil. Ik heb daar zelf persoonlijk nooit zo de behoefte aan, maar goed dit is wel de kerk waar dat kan.
Dick:En in andere kerken zou die willen mensen dat misschien ook wel, maar dan voelen ze daar toch vaak minder ruimte voor dus.
Renco:Ja. In mijn kerk is dat ook, er zijn een aantal mensen die dat ook prettig vinden om te gaan staan of hun handen op te heffen en nou ja, dat is echt wel minder gebruikelijk dan wat we hier vanmorgen zagen. Dus dat is ook altijd een beetje awkward. Want dan zijn het er dus echt maar een paar. Dus die ja, inmiddels op een moment is gezegd van nou als je dan wilt staan ga dan een beetje aan de zijkant zitten weet je Dat als je dan gaat staan dat je niet ja, als je dan dan net achter zit en dan gaat iemand voor je staan.
Renco:Ja. Dan zit je ook nog zo van hè, want we hebben dat dat dit boek niet hè. Dus je moet naar die beamer, maar dan gaat er net iemand voor je staan. En dan kan dat ook als vervelend. Dus dat proberen we een beetje bij mekaar te brengen.
Renco:Maar dat ongemak van jou Koos dat herken ik wel. Ik heb dat ik heb dat net zo. Ja.
Dick:Ja en het is een uitnodiging, maar je voelt toch een soort van verplichting. Van als ik nu blijf zitten denkt iedereen nu toch van jij voelt het wat minder of je bent er niemand bij. Dus ja, dat is lastig. Ja,
Raphael:dat had ik niet. We hadden wel bepaalde momenten dat we met zijn allen ook stonden. Ja. Dus dat vond ik wel prima. Dat ging ik ook staan.
Raphael:Ja. Vind ik ook, vond ik ook helemaal niet erg. Nee, dat was wel goed. De stoelen waren ook gemaakt om af en toe te gaan staan.
Renco:Ja, die houden niet. Ja, precies.
Dick:Die zijn niet prettig.
Renco:Ik dacht dat kerkbanken heftig konden zijn, maar.
Dick:Volgens mij hebben ze allemaal niet zoals hier van die kussentjes erin toch? Dat zijn gewoon allemaal houten units zijn er.
Renco:Ja, op die stoelen waar we nu zitten zou ik het langer op volhouden.
Koos:Ja. Ja, klanten.
Renco:Maar Raphael, jij dan? Heb jij nog, wat viel jou in positieve zin op? Of voor zover nog niet gezegd? Of heb je nog, heb je punten waarvan je, dat je een beetje achter je oren krabt hè? Want ik bedoel, kietel je natuurlijk een beetje.
Renco:Ja. Want wij hebben natuurlijk hier jullie kerk bezocht. En wij hebben natuurlijk wel een paar dingen benoemd waarvan wij dachten ja, dit vonden we wel raar.
Raphael:Ja, nou wat ik heel mooi vond is dat eigenlijk ook aan het begin van de dienst was er ook een soort jeugd uitleg. Dus er werd ook met aandacht gegeven aan het pasen. En er mochten ook kinderen naar voren komen en dan mochten ze ook wat zeggen. En dat was hartstikke mooi. Dus dat was allemaal voordat de hoofd preek zeg maar kwam.
Renco:Ja, voordat de dominee overnam zal maar zeggen. Dat was dat deel van wat de gastvrouw leidde eigenlijk.
Raphael:Ja, ja, dat vond ik wel heel mooi dat dat echt echt even de aandacht aan al die vele kinderen die er waren en die mochten ook naar voren komen lopen als ze dat wouden om nog even wat dichterbij te kijken en waarvan verschillende camera hoeken kon je ook zien op de schermen die daar groot hingen.
Renco:Ik dacht wel dat dat registreer jij. Registreer jij, net als ik hé.
Koos:Ja. Van
Renco:hé dat hebben ze even
Raphael:netjes gedaan. Ja, dat hebben ze goed goed gedaan ook omdat ontzettend veel mensen zaten. Ik weet niet weet je ongeveer wat de aantallen zijn van hoeveel mensen het er kunnen? Dit was 4 500 denk Ja, ook ja. Ja, Dat dat vond ik heel mooi.
Raphael:Ik vond het onderwerp vond ik ook heel mooi wat er besproken werd door de dominee. En want ik zat daar wel en ik dacht van nou ik vind het ook best wel een super diep heftig onderwerp die besproken wordt. Want het ging dus over het koninkrijk van God en over Christus volgen En ben je een volger of gewoon een een ja, hoor je bij de scharen die gewoon eigenlijk niks doet. En waarschijnlijk val je er tussenin zei die ook. Ik denk van nou het eigenlijk is het superzwaar wat hier gezegd wordt van doe ik doe ik echt wel mijn best of niet.
Raphael:Maar zo werd het niet gezegd. Het kwam een beetje tussen neus en lippen door van ja, eigenlijk zijn we sta even stil bij waar jij op dit moment staat. En toen dacht ik nou zijn we alleen een zondagskerk? Of zijn we, er wordt het even geleden vanuit thuis geleefd. Dus dat ja, dat was voor mij niet heel erg duidelijk hoe dat in de kerk is.
Raphael:En bij ons in de kerk wordt het heel belangrijk.
Dick:Dit zou wel een goede zijn om zeg maar jullie hebben altijd die zondagsschool nog. Ja. En ik weet dat in sommige kerken dat wel gemist wordt. Dan heb je een soort follow-up nog van vond je dit nou of je dat nou verplicht moet stellen of niet, dat is weer een tweede. Maar zou je dan nog even hierover door willen praten?
Dick:Je hebt wel gelijk, dit is wel even stevige kosten waar je op door zou kunnen en moeten kauwen denk ik. En waar laat je dat dan? Waar laat je dat? En ik denk dat dit in zo'n kerk als die van ons dat heel erg dus gewoon thuis wordt gelaten. Minder sturing van bovenaf.
Renco:Maar vind je dan Raphael dat die misschien zijn preek puntiger had moeten maken om meer recht te doen aan de ernst van de boodschap zeg maar. Want nu zeg je eigenlijk inhoudelijk, nou best dichtbij het ging er eigenlijk over. Wat kost het je om een volgeling van Jezus te zijn? Ben je iemand die opgaat in de groep? Redelijk anoniem achter hem aanloopt in de hoop misschien nog wat spektakel te zien of een genezing waar te nemen of wat dan ook?
Renco:Of ben je, ben je meer als een discipel die eigenlijk alles achterlaat om hem te volgen en eigenlijk ja, een veel grotere prijs betaalt zou je kunnen zeggen om hem te volgen. Dus dat was het punt wat hij bracht.
Raphael:Ja, en ik voelde me eigenlijk niet waardig daardoor een beetje. Wat bedoel je daarmee? Omdat ik, ik verdoe niet aan die eisen. Ik ben niet zo een, ik laat niet alles achter.
Renco:Nee, precies zoals die discipelen wel deden.
Raphael:Ja, ja, als ik nu kijk naar mijn eigen leven denk ik van nou ik, ik doe wel veel, maar ik heb niet het idee dat ik puur en alleen maar bezig ben met Christus. Absoluut niet, nee.
Dick:Nee, maar dat herken ik ook hoor. Ik denk dat ik meer aan de schare kant zit dan aan de de leerling kant.
Raphael:Ja, dan dan voel je een beetje onwaardig denk ik heb ik dan. Dat gevoel kreeg ik een heel klein beetje. Van wat moet ik wat moet ik dan doen? Of is al goed genoeg?
Renco:Maar dat werd dan eigenlijk niet duidelijk voor jou. Nee. Dat moet je dan zelf uitzoeken nu.
Raphael:Ja. Ja, tenminste en dat zou dus heel mooi kunnen zijn als je dus of je hebt dan een zonneschool of je hebt dus een thuis gerichte studie waar je dus ook die onderwerpen die dan besproken worden dan thuis nog kan door bespreken met je gezin of met een studiegroep.
Renco:En wat voor verband dan ook.
Raphael:Ja, precies.
Renco:Ik kan me nog herinneren, een kleine anekdote. We hebben lang geleden een keer iemand anders meegenomen naar dezelfde kerk. Danielle en moet ik nu aan denken. Ik kan me nog herinneren dat met haar namen we ook na afloop, een aflevering op. Zij gaat niet naar de kerk.
Renco:En zij zei toen ja, wat ik heel verwarrend vond is dat je aan de ene kant opgeroepen wordt zeg maar. Ik ik doe het even in mijn woorden hoor. Opgeroepen wordt tot een goed leven hé. Er zijn voor de ander om te zien naar elkaar en het goede te doen. En jezelf te bevragen daarop en en aan de andere kant krijg je tegelijkertijd de boodschap te horen dat alles vergeven is en God uiteindelijk alles herstelt.
Renco:Of hé dat dat dat dat als je, je je zonden belijdt dat ze je vergeven zijn. En ze zei ja, ik ging dus hij kwam naar buiten en zei ja, heel erg. Wat wil je nou van me eigenlijk, hè? Moet ik nou aan de ene kant moet ik wat doen? Ik moet in beweging komen en aan de andere kant word ik in, word ik helemaal gerustgesteld dat dat ook weer niet hoeft.
Renco:Want dat is niet aan mij. Is dat, wil je even horende mond leggen, maar daar moet ik aan denken, jij net zei echt over die preek. Je, De dominee komt best wel met een serieuze onderwerp. Maar ja, welke kant u dat dan precies moet uitleggen dat ja, dat ga je weer mee terug naar huis. Dat moet je zelf doen.
Raphael:Ja, ja, klopt inderdaad. En en ik vraag me ook af hoe de rest dan bij. Wij zaten natuurlijk. Ook heel anders erin denk ik dan hoe de meeste mensen daar zitten. Die die zijn daaraan gewend.
Raphael:Die luisteren misschien ook wat minder. Nou, geen idee dat heb ik namelijk wel. Als ik bij mij in de kerk zit dan dozen willen ze even af of je bent met je gezin bezig. Dus ik krijg niet de volledige boodschap mee. En ik heb het idee dat ik echt wel goed geluisterd nu heb en dat ik de boodschap dan denk ja, ja, ja, die is wel, ik vond hem wel heel stevig.
Raphael:Ja. Van wat moet ik hier dan mee?
Renco:Ja, maar er is ook wel een soort mismatch tussen de de inhoud en de vorm waarin die gebracht werd. Ja. Want dat is ben ik een beetje naar op zoek hè. Want dat je net zei van dit me wel stevig. Ik voelde me ook onwaardig.
Renco:Dus het brengt ook iets teweeg bij je. En dan nou voor je het weet is het dan amen.
Raphael:Ja, ja. Ja klopt.
Koos:Dan was het op een gegeven moment heel snel amen ja.
Dick:Ja of of je bied dan maar dat doen denk niet zo heel veel mensen. Dan hebben ze dat dan dat noemden ze nog heel eventjes dat je nog nog na kan praten met mensen. Maar ik vind die drempel altijd vrij hoog hoor. Maar dat je dan dan nog met mensen zou kunnen van hé heb je nou echt iets na afloop van de dienst. Doe dat was toch
Renco:ook heel raar. Ik weet ik weet de namen niet meer. Maar dat was van ja, wil je nog napraten met Gerrianne en Bert? Doe dat dan. Ik dacht ja, ik weet niet wie Gerrianne en
Dick:Bert zijn. Nee, dat doe
Renco:niet meer.
Dick:Nee, maar het dit het nee, maar het wordt wel een soort van ruimte geboden. Maar ik denk van weet niet. Ik zou wel eens willen weten hoeveel mensen dat dan doen. Ook omdat het volgens mij niet helemaal in het DNA van de mensen zit. Maar volgens mij wel omdat ze soms willen ondervangen dat de mensen inderdaad wel rondlopen denken, bemoei ik hiermee.
Dick:Want volgens mij zei die gastvrouw dat ook zoiets toch, van wil je nog even napraten of zoiets Ja,
Koos:precies zo ja.
Dick:Maar dan denk ik toch van ja, is dit dan helemaal de vorm waarin je dat moet doen? Misschien moet je het even laten bezinken en later in de week nog een keer op terugkomen. Maar ja, ik weet het ook niet. Ik bedoel ik hoor deze geluiden natuurlijk ook wel van zo'n mega kerk als dit. Van hoe houd je nou die gemeente behalve de zondag daar daar zei je goed.
Dick:Hoe houd je die nou nog in beweging en hoe krijgen die dat nou allemaal. Want je kunt wel dus aan 5000 mensen materiaal sturen. Maar ja, daar zal toch ook wat zelfredzaamheid bij moeten zitten. Maar ja, dat komt niet altijd van de grond weet je wel. En ja, dat blijft volgens mij de eeuwige worsteling met hoe mooi zo'n grote kerk, maar hoe zet je die dan daadwerkelijke beweging in plaats van dat je dan knikt en dan naar buiten gaat en schijnt de zon en denk je God moet ik koffie wel halen en dan ben je weer weg weet je wel.
Dick:Dus ja, dat blijft altijd lastig denk ik. Maar wel ja, ik denk dat kerken daar mee worstelen hier ook wel van hé. En ik ken deze predikant ook een beetje. Die zou hier ook wel wat meer over willen zeggen, maar die denkt ook ja, wie komt er dan als ik een oproep doe? Dinsdagavond gaan we hierover doorpraten.
Dick:Ja, 20 man of zo weet je wel. Dan denk je hè, waren er 800.
Raphael:Ja, maar dat zijn dan de, dat zijn dan echt de volgers.
Dick:Misschien wel. Ja. Misschien wel.
Renco:En Koos, als je nou 1 ding uit je eigen kerk mee zou kunnen nemen naar de Verrijzeniskerk. Wat zou je daar dan introduceren? Ja, toch wel het avondmaal. Ik had dan
Koos:een beetje gemist.
Dick:Ik dacht dan wanneer komt hij. Dat moet een belangrijke wens zijn.
Koos:Ja, voor mij is het avondmaal een teken van het verbond wat ik met God heb gesloten. En dat ik Christus dus echt als volger van Christus in mijn mijn leven heb geaccepteerd. Dus ik wil hem echt wel volgen. Dus die die preek heb ik toch wel iets anders ervaren dan Raphael door. Voor mij was het echt prachtig.
Koos:Want deed me wel denken aan mijn verbond. En daar hoorde eigenlijk ook wel het avondmaal bij. Dus eigenlijk vond ik deze, deze preek wel heel mooi. Ja, voorbereidend op het avondmaal. Dat vond ik zo mooi van van jullie ervaring.
Koos:Dat je hier met hup bats, heb je gelijk de avondmaal? Nou heb je deze klaar. Zo nu kunnen we aan de dienst beginnen. Terwijl ik ja, ik zou het zo mooi vinden van bouwen op naar dat avondmaal. Want de avondmaal is eigenlijk belangrijkste.
Koos:Dat is jouw verbond. Jouw, hè jouw ja, hoe zeg je dat? Het teken dat jij inderdaad een volger van Christus bent. Dus dat had ik dan heel mooi gevonden. Zo van jongens en nu gaan wij dat heilige avondmaal met mekaar.
Koos:Na zo'n preek weet je wel. Dan gaan we samen dat avondmaal dan gaan wij
Renco:Ja, had er
Koos:heel goed bij gepast. Ja, ik wel heel heel mooi erbij vinden.
Dick:Wat is ook leuk dat deze predikant die wil dat heel graag. Maar in in onze gemeente is het maar 6 keer per jaar. Dus dan dan maar daardoor legt ook heel veel druk erop. Dus ik denk dat heel veel mensen het helemaal niet zo ontspannen ervaren zoals jij dat dan noemt. Jullie gaan hem misschien met angst en bever tegemoet.
Dick:Deze predikant die probeert nu in die kerk, dus die in die nu in het centrum staat. Die zichzelf wat aan het heroriënteren wat voor functie ze nou willen hebben. Dan gaat hij daar nu op donderdagochtend ook nu proberen daar een wekelijks iets van te maken. Dus dan is het voor mensen die willen. Ja.
Dick:Maar ik weet dat hij een soort persoonlijke wens heeft, maar dan gaat hij er denk ik nooit doorkrijgen om dat ook elke week te doen. Omdat hij bijna dezelfde woorden gebruikt als jij. Dat is inderdaad ook wel, ik denk ook als ik hier gewoon vaker net zoals bij jullie het zou hebben dat ik er ook ontspannen in zou zitten. Dan zou ik het gewoon veel meer zien als een een feest dan dat ik het nu altijd, als een uitnodiging van God van.
Renco:Dus ja. En wat zou je Koos, wat zou je uit deze kerk mee terugnemen? Willen nemen? Als het even zou kunnen zeggen nou je kan 1 ding meenemen uit deze kerk en dat kan je invoeren in de kerk waar je zelf lid van bent. Wat zou dat dan zijn?
Koos:Ja, heel stom als dat, het eerste wat er nu om komt is dat die mensen zaten er al heel keurig mooi voor de tijd, weet je. Dat is bij ons echt man. Maar ik weet ja, doe er zelf ook helaas aan.
Renco:Nee, voelt wel wat verhaal dat je punctualiteit nu eigenlijk dan meeneemt.
Koos:Ja, precies. Maar dat is even het eerste wat er me om komt. Maar even even terug en dan moet ik even nadenken. Tja dat is een goede vraag joh. Kan je eerst Raphael?
Renco:Ja, dan eerst Raphael, wat ik erover ga nadenken. Ik ben wel benieuwd Raphael. Want als jij nou 1 ding uit jouw kerk had. En je mag niet meer Avondmaal zeggen, want die is al geweest. Want daar sluit jij wel bij aan volgens mij.
Renco:Maar als je nou 1 ding uit je eigen kerk zou meenemen naar de verrijzenis kerk. Wat zou dat dan zijn?
Raphael:Toch ook meerdere sprekers.
Dick:Oké. Ja. En waarom?
Raphael:Omdat ja, ik ben heel erg ook nou van de punctaliteit eigenlijk dan, maar meer ook in de zin van effectiviteit. En ik vind het ook heel mooi om bijvoorbeeld naar Ted talks te luisteren. En bij een Ted talk is gewoon de regel niet langer dan 12 minuten. Maak je punt in die 12 minuten en maak het zo sterk mogelijk. Als een TED talk wilt geven dan moet je ook, nou er zijn heel veel eisen aan die je daaraan moet hebben.
Raphael:En dus dat, dus ik vond het, het was een hele goede preek, maar ook wel weer te lang. En als je dat dan een beetje opsplitst in nou meerdere meerdere sprekers.
Renco:Dan. Tussendoor bijvoorbeeld liederen dan bedoel je ook of aan 1 blok of opkknuppe? Ja,
Raphael:dat ja, misschien tussendoor inderdaad nog een liederen. Maar goed dat hoeft niet per se. Maar wel dat ja, ik vond namelijk die afwisseling ook wel heel erg leuk met dat die met de gastvrouw. Dus dat zij ook eigenlijk een nou dan was wel heel gericht op kinderen. Maar wel heel duidelijk over het Pasen en het ook het avondmaal werd daar besproken dan.
Renco:Ja, je zou bijna denken dat de term gastvrouw haar tekort doet eigenlijk. Haar rol was groter in de dienst dan alleen maar de gastvrouw zijn. Ja, ja. Dus Raphael jij zou de professionaliteit die je hier hebt gezien in de diensten die zou je wat meer willen terug willen zien in je eigen kerk.
Raphael:Ja, maar dus niet alleen maar op de zondagsdiensten, maar ook gewoon in andere soorten gebieden van onze kerk. Ja. Want we bieden nog heel veel nevendiensten aan zeg maar in de kerk. En ik ben bijvoorbeeld een administrateur van onze ring. Oké.
Raphael:En ik ga met financiële dingen ga ik om. En ik heb helemaal geen financiële achtergrond. Nu is het ook veel meer technisch, dus het valt op zich wel mee. Maar aan de ene kant denk ik wel van waarom roep je dan niet iemand om die al in de financiële wereld zit. Want die gaat er veel makkelijk mee om.
Renco:Maar wat is dan de reden voor jou geweest om die taak wel op je te nemen? Is dat meer omdat het je gevraagd wordt en het enige antwoord dan ja is? Want zou toch kunnen zeggen joh ja oké fijn of vereerd nog zelfs dat je me vraagt, maar je overschat me. Ik ben goed in a en je vraagt me nu voor b. Ja, misschien moet je iemand zoeken die a goed kan.
Raphael:Ja, waarom ik ja heb gezegd is omdat de ring president die mij geroepen heeft. Die heeft dus ook gezegd van ja, jij kan dat wel. En ik wist dus niet wat het allemaal inhield. En nu dat ik ook achteraf nu dat ik al 3 jaar in die functie zit. Merk ik ook wel heel erg dat het inderdaad ook iets meer technisch dan dat het echt financiële tak is
Dick:zeg maar.
Renco:Dus we hadden eigenlijk wel goed ingeschat.
Raphael:Ja, ja, ja, ja. Je bent ook echt wel een goede persoon voor deze functie moet ze eerlijk zeggen dus. Ja, goed geïnspireerd.
Renco:Wel 3 jaar om op dat punt te komen, maar.
Dick:En waar denk ik wil je met vragen stellen. Maar dan dan ontwijken we eigenlijk jou?
Renco:Ja, nou.
Dick:Een mening.
Renco:Ik heb toen we hierheen fietsten vanmorgen vroeg jij mij van hé wat...
Dick:Wat verwacht jij nou?
Renco:Ja, wat verwacht. Dus ik heb een aantal dingen opgesomd. Ik denk dat ik die allemaal heb gezien. Ja. Allemaal heb ervaren.
Dick:Veel jonge gezinnen zei je.
Renco:Veel jonge gezinnen, grote, veel aandacht voor aanbidding liederen. Heb het gevoel dat mijn audio steeds harder gaat.
Koos:Ja, dan denk je ook. Wat denk je over de omgevingsgeluiden hiermee?
Renco:Ik doe even de input iets zachter. Met angst en beven ga ik straks het SD kaartje uitlezen. In de hoop dat alles wat we opgenomen hebben, vooral de wijze woorden van Raphael, dat die er ook daadwerkelijk op staan. Anders maken we
Koos:gewoon nieuwe afspraken en gaan we nog een keer overdoen. Nee,
Renco:heb met die liederen altijd, ja ik ben daar gewoon een beetje moeilijk. Ik vind muziek prachtig. Muziek is een heel groot deel van mijn leven. Niet als maker van muziek, maar wel als luisteraar van muziek. En in de kerk zijn is muziek ook belangrijk.
Renco:Maar ik ben gewoon daar heel moeilijk in, omdat ik ook zie dat het een bepaalde formule heeft. Dus dat die liederen een bepaalde opbouw hebben. En als ik het gevoel heb dat ik ja dat het teveel by design, dan denk je aan het nog 3 keer herhalen. Ja het zijn allemaal sleetse argumenten. Maar ja dat blijf ik toch beetje moeilijk vinden.
Renco:Dat ik denk ja, je had gewoon kunnen stoppen al weet je wel. En dan nog 3 keer en denk ja, wat willen we nu? Dan denk ik ja, dan kijk ik om me heen en dan zie ik dat die, dat mensen vervuld raken van die muziek en hun ogen sluiten in een soort ja, half biddende, aanbiddende staat komen. Nou, klinkt trouwens wel heel erg dramatisch. Maar dat heb ik dan zelf wat minder.
Renco:Nou, dat is nog tot daaraan toe. Maar ja, ik heb ook het idee dat het echt gemaakt is met die intentie. En het lukt mij niet goed, omdat bij de deur als ik naar binnen loop daar te parkeren.
Koos:Ik ik
Dick:Lukt mij de ene week ook anders. Maar bijvoorbeeld ik ik ging ik ging dit keer wel heel lekker op die hallelujah, ohonnaj. Ik zat er gewoon helemaal in. En dan weet ik dan moduleren ze ook verder hè. Dus het gaat steeds harder en dan gaan ze allemaal nog meerstemmig zingen.
Dick:Ja, dan heb je mij ook allemaal wel. En ik weet ook altijd dat ik een beetje gemanipuleerd wordt. Maar ik ging er helemaal in mee. Ik zat op een gegeven moment. Ik vind ik vind dat nummer sowieso een heel fijne wijs hebben.
Dick:De hele melodie is gewoon echt heel fijn weet je wel. Dus dan ik brom daar ook uit alle liefde doe ik daar aan mee. Maar dan laat ik me, maar de ene week lukt het als ik me de volgende keer voorneem om dat ook zo te voelen dan zit ik er helemaal naast. En dan denk ik, wacht, dan stopt het maar mee. Maar nu zat ik, nu was het goed.
Renco:Ik heb het soms nog dat dat per lied. Dat het bij het ene lied neemt het opgaan in het meezingen totaal de overhand. En dan maak ik me nergens meer druk over. En als we het nog 3 keer herhaald hadden, had ik nog 3 keer uit volle borst mee gezongen of meegenoten. En een andere keer lukt dat niet.
Dick:Soms ben ik ook wel, dan denk ik ook wel, zit ik soms aan de organiserende kant. En dan denk ik gewoon van die 8 coupletten, kunnen we niet gewoon 4 schrappen weet je wel. Dat scheelt ons aanzienlijk in. Ja, je moet natuurlijk liturgie maken. Dan tel je al die onderdelen op.
Dick:Ik denk ook iedereen zijn aandacht spannen is ook wel na ongeveer, nou wat zullen we zeggen, het liefst rond een uur, maar een uur en een kwartier. Nou dat is wel rek weet je wel. Als het dan daarna nog verder gaat.
Renco:Hadden wij ook grote moeite mee toen ik naar de Redeemer Kerk. Ja,
Dick:verkap. Doe gewoon een paar nummers die hebben hadden allang hebben al bij mij allang hun punt bereikt bij de derde refrein of zo weet je wel. Maar dan komen er nog 18. Ja, ik ben het op een gegeven moment dan ben ik het hele gevoel kwijt. Dat vind ik heel jammer als je bedenkt wat waar het voor dient.
Renco:Ja, dus maar goed dat ligt ook dus heel erg aan mij en aan jou en aan jezelf hè. Want je zegt zelf ook en ik ook, soms is het eigenlijk wel fijn dat het niet zo snel afgelopen is, omdat je ervaart dat je er helemaal in opgaat, dat je raakt. Dus daarom, ik onderken dat ik daar zelf gewoon moeilijk in ben. Ik vond, de preek ook goed te volgen. Duidelijk.
Renco:Ja, dat deed me wel wat. Ik dacht ja, zo die vergelijking met wat voor soort volger ben je? Ook een beetje ondersteun, niet te veel met wat slides en zo. Ik dacht nou, kon goed aan boord blijven. Ik vond het wel wat aan de lange kant, maar niettemin lukte het mij om de aandacht er wat bij te houden.
Renco:Dus dat was wel prettig. En ik vind dat sfeertje op zich, ja, maakt heel makkelijk een praatje met mensen om je heen. Het is inderdaad wel een casual gebeuren zeg maar. Dus dat vond ik wel, daar ga ik wel lekker op. Als je kijkt, dat zien mensen niet, maar hoe ik gekleed ben.
Renco:Ja, dat sluit daarbij aan zeg maar. Dus dat vind ik wel positieve kant van die gemeente. Voor de rest lijkt het. Daar mag ik een enorme bak erover zeggen. Ik ben lid van de Nederlands Gereformeerde Kerk.
Renco:En als je zeg maar op landelijk niveau kijkt, dan is de Nederlands gereformeerde kerk een wat meer evangelischere kerk dan de christelijk gereformeerde kerk. Dus dit soort liederen en dat zou je meer verwachten in de Nederlands gereformeerde kerk. Landelijk bezien mijn zwollen zijn de rollen omgedraaid. Dat zei ik in ieder eerder. Dan kan je het dus zo hebben dat je naar de christelijk gereformeerde kerk gaat.
Renco:En dat ik als Nederlands gereformeerde zeg dit is wel nog wel een stukje evangelischer dan wat ik gewend ben. Ja dat is dan...
Dick:Grappig. Ja dat klopt. Ja, deze kerk is echt wel een vreemde eend erbij, hoor. Ik denk echt wel dat mensen... Ik hoop niet als ze hier op vakantie zijn en dan normaal andere Christelijk gereformeerde kerk zijn.
Dick:Dan denken, dan gaan ze hier per ongeluk naartoe. Dan schrik zich helemaal denk ik het.
Raphael:Ja, vond het als buitenstaander, ik vond het wel uitnodigend. Ja, is niet dat ik wegging en denk van nou, ik voel me echt oncomfortabel hier.
Renco:Nee, maar
Dick:ik denk als je zeg maar dus meer uit die behoudende dan van zo'n gastheer. Dat was voor mij ook even nieuw. Want ik was ook gewend dat de predikant eigenlijk van begin tot einde alles leidde. Dus dat was al iets iemand die ook echt dan de zegge aan het begin doet hè. En de gebeden.
Dick:Ja, ik bedoel als je wat vindt dat dat meer bij een theoloog thuishoort dan is en dan zal dit wel even slikken zijn. Plus ja, heel veel van die nummers schrijven voor gerechtigheid en zo. Dat zit compleet aan die evangelische kant. Dus als jij het liedboek heel belangrijk vindt dan dan ga je denk ik wel mopperiger eruit dan. Kijk ik denk dat wij Ik
Renco:had graag een psalm gezongen hoor.
Koos:Nou dat zou
Renco:je zeker mooi. Dan zou ik echt degene straf hebben gevonden. Dus dat
Dick:Maar ik ik was ook blij.
Raphael:Was jij gaan staan denk ik.
Dick:Nee, dat zou wat zijn ja. Nee, ik vond het wel prettig dat deze predikant er was, hoor.
Renco:Dorstig hert de de jacht ontkomen, hè.
Dick:Ja, jazeker. Ik vond deze predikant die is altijd hij is ook leraar. Godsdienst en zo. Dus hij heeft iets in zijn ik vind in zijn voorkomen vind ik het heel prettig. Er zijn ook wel wat predikanten die vind ik altijd wat meer over de oppervlakte doen.
Dick:Ik vind ik heb ook wel eens gehoord dat mensen hem te intellectueel vinden, te moeilijk. Weet je wel te diep, te te veel dingen erbij halend. Voor mij is dat precies in mijn straatje, maar er zitten vast ook de helft in de kerk die denkt van och. Dus is allemaal heel persoonlijk.
Renco:Hé, maar Dick dan terug naar jou tot slot. Want we moeten ook richting een afronding onder de aanname dat ook alles opgenomen is. Ik heb wel eens mensen meegenomen naar mijn kerk en dan zit je toch anders in je eigen kerk. Omdat er iemand naast je zit die je normaal niet zit. En ja, dan ga je toch kijken door de ogen en oren van diegene die je meeneemt van gaat het een beetje zoals het normaal gaat?
Renco:Dit is eigenlijk niet goed. Nou ja, ik ben daar dan wel op gefixeerd. Heb ik, ken je een beetje? Heb voel dat jij wat daar wat minder last
Dick:van hebt? Ja, ja, ik had dat vanochtend helemaal. Want ik zat er gewoon, ik had gewoon, ik denk dat ik goed geslapen had vandaag. Ik weet je die Redeemer Church heb ik gezegd. Heb ik een beetje afgebrand, omdat ik me ook...
Dick:Ik had gewoon niet zo'n goede ochtend. Het is gewoon heel gemeen, want dan zit ik gewoon ook, dan zit je... Dat ligt niet aan de kerk eigenlijk, maar aan mij, weet je wel. Nu zat ik vanochtend gewoon lekker in. Die preek die viel ook goed.
Dick:Wat ik als ik ik herkende dat met dat lied erna klopte precies. En toen met dat wat ik al zei, met dat hallelujah, toen maakte ik eigenlijk helemaal niks. Ik dacht, het maakt me ook helemaal niet uit wat Koos Raphael hier van vinden. Ik heb hier een hele goede dienst. Dus dat, zo zat ik erin.
Dick:Terwijl ik in het begin toch wel inderdaad een beetje, dan voel je toch een beetje gastheer. Dan denk je, jullie je wel gemakkelijk en zo. En dan ik heb geen pepermuntjes meegenomen en zo.
Raphael:En ja
Koos:dat dat is dan toch
Renco:een gereformeerde kerk, weet je wel. Dat verwacht je dan.
Dick:Maar ik denk wel dat wat Raphael ook zei, omdat er veel kinderen waren. Je kunt dat rommelige karakter niet fijn vinden of je gaat er dan je denkt van ik val je niet, het maakt niet eigenlijk niet zoveel uit wat ik doe. Want het is allemaal niet zo stijf hier. Dus ik dacht wel van volgens mij is dat wel een goede goede setting om je in onder te dompelen. Daar hoopte ik op op zijn best.
Renco:Ja. Veel kinderen. Dat je je wat sneller op je gemak voelt.
Dick:Ja, hebben allemaal kinderen dus volgens mij is het omringd zijn door kinderen is dan ook gewoon een een iets wat je gewoon kent en ja.
Koos:Maar links voor mij dat zat zo'n zo'n meisje die allemaal van die kus handjes naar mij bewegingen naar mij maakte. Echt? Of was het naar jou?
Dick:Dat weet ik niet.
Koos:Dat is jouw
Renco:dochter trouwens.
Dick:Zo te zwaaien. Die zat ook echt zo te zoeken van ja, waar zit papa? Vond ik heel ongemakkelijk trouwens.
Koos:Dat ik
Dick:mijn eigen kinderen daar zaten weet je En
Renco:je en je zusje zat ernaast.
Dick:Ja, precies zat ernaast ja, dus dat zat ik inderdaad ook nog. Ja, ik kom hier in deze kerk loopt ook allemaal familie rond en zo. Dus waarschijnlijk kregen jullie kus handjes ook van ik dacht ook al waarom zit jij aan aan diegene, maar dat is mijn nichtje.
Raphael:Ja. Dat ja, ja.
Renco:Ja, jullie zijn ook wel echt bekenden tegengekomen.
Dick:Heel veel vragen.
Koos:Maar kijk, ik zal nog even dan antwoord geven wat neem ik mee uit de kerk naar mijn eigen kerk toe. Ja, ik vond het echt wel tof in het begin van de de plek die de kinderen kregen betrokken werden. Maar ook wauw, ik was onder de indruk dat die kinderen dan met een microfoon voor op podium stonden dat lied te zingen. En hoe ze dat deden vond ik wel tof. Daar kunnen wij nog wel wat van leren.
Koos:Dus ik weet niet hoe we dat zouden kunnen implementeren. Maar ik zou me wensen dat wij zeg maar de kinderen ook zo ver zouden kunnen krijgen dat zij met ons hup met microfoon gewoon het lied gingen zingen.
Renco:Ja, en daar kan natuurlijk het voordeel van het volume, de omvang van de kerk maakt dat er wel makkelijker. Als je een kleine gemeenschap hebt en je kijkt een bepaalde jaarlaag en je zet al die kinderen daar neer en dan staan daar 2. Of 3 bij wijze van spreken. En dan ga dan maar zingen daar. Ik zou het echt odenk vinden denk ik.
Koos:Ja, we
Dick:hadden die kinderen
Koos:deden het wel. Ja, deden het wel.
Raphael:We hadden vorige week bij ons in de ring hadden we een speciale ringconferentie. En daar werden gevraagd of we alle elfjarige even op podium wouden komen staan. We waren er 8. We zaten daar met 500 man.
Koos:Ja. Ja, is weinig dan hoor.
Raphael:Dat is echt heel weinig.
Koos:Echt heel weinig. En
Dick:dan moet hopen dat van die 8 dus 4 leuk vinden om te zingen bij wijze van. En die kans is natuurlijk ook kleiner.
Renco:En van die 4 kunnen 2 het. Maar dat is gelukkig op die leeftijd nog geen criterium.
Koos:Ja, zodra je die microfoon op een gegeven moment je...
Raphael:Ja, van een meisje dat heel hard aan het zingen was.
Koos:Ja. Maar
Dick:ik denk wel dat is altijd het geheim van jeugdwerk. Dat je gewoon volgens mij niet, je moet ze gewoon op het podium zetten en of je nou kan zingen of niet gewoon doen.
Renco:Ja. Maar
Koos:dat deden ze en dat vond ik wel van nou, dan kunnen we wel meenemen naar onze kerk zo. Dat, wow. En nou wat ik ook trouwens mooi vond is dat die die collecte, die was echt gewoon helemaal aan het eind zo van nou, was, het was niet echt midden, want heb je wel eens bij de Katholiek. Kijk dat is dan midden in de de de mis. En dan heb je echt het gevoel van jij ja, ik weet niet.
Koos:Dat is bijna dat dat belangrijker is dan de rest
Dick:zeg maar.
Koos:Maar hier was gewoon nou, het was bijna klaar. En dan op allerlaatste je kunt ook nog een donatie doen. En dan ook no pressure of zo. Was echt niet het gevoel dat je daar echt onder de boerderij.
Renco:Ik snap dat jij niks gaf.
Koos:Ja, sorry. Heb gewoon een beetje armoedzaaiers.
Raphael:Hij ging met zijn hand in die zak. Om te kijken of er nog wat in zat.
Dick:Ja, zo doen ze dat bij ons in de kerk.
Renco:Precies. Vroeger op jonge leeftijd leerde ik al hoe je toen er nog geen QR-codes waren en apps waarmee je kon betalen. Ik ben natuurlijk een oude man aan het worden. Maar dan kwam die collectezak langs en dan dacht je, mijn moeder dacht dan we hebben geen muntjes meer mee. Maar dan had ik geleerd dan doe je je hand erin op dat en op precies op datzelfde moment tik je met je knie tegen de zak aan.
Raphael:Dat klinkt.
Renco:En dan doe je dus een hele Nou dit vergt enige bekwaamheid. Maar op een gegeven moment kun je dan dus fungeren. Dus Koos voor de volgende keer.
Koos:Slim daar.
Renco:De hand erin en dan tik je met de knie ertegenaan. Dus
Koos:dat kan ik dus beter voorbereiden.
Dick:Ik heb het ook een keer gezien dat als je maar hard genoeg gooit 1 muntje erin dat er dan 2 omhoog vliegen.
Raphael:Ik nog wel 1 vraag trouwens want dat viel me ook op. Is dat er werden in de rij voor ons werden zaten wat kinderen en de moeder of de zus, ik weet niet wie het was, maar die deelden rode papiertjes uit aan de kinderen. Ja. Wat was dat? Weet je dat?
Dick:Ja, dat weet ik. Dat zijn van die bonnen die je als je die volgens mij bestelt via de kerk dan kun je ze later weer bij belastingaangifte weer aftrekken. Aftrekken.
Raphael:Dus dan hebben ze van tevoren hebben ze al een de bon gekocht. Ja. En dan die bonnetjes die doen ze dan in het zakje.
Renco:Ja, Ja, dat gaat in onze kerk net zo. Dus dan zeg je gewoon aan begin van het jaar zeg je nou ik koop gewoon een x bedrag. Dan maak ik over naar de kerk. Dan krijg je digitaal dan wel fysiek krijg je iets terug wat je op kan knippen in blokjes en dat doe je dan weer in in je collectezak. De penningmeester zorgt er dan voor dat als jij al jouw bonnetjes in de diaconie collectezak hebt gestopt, dat jouw gift van eerder dat jaar dus ook daadwerkelijk naar diaconie gaat.
Renco:Of een ander goed doel. Dus dat heb je puur om daar zijn wij, we als protestanten ook niet vies van. Dat je dus je giften kan aftrekken van de inkomstenbelasting.
Raphael:Ja, dat is bij ons ook zo hoor. U ook. Bij ons tiende.
Dick:Ja. Ja. Ja, nou dit is ook echt met van die kartel randjes. Dus dat je ook kan besluiten van wil ik alleen maar 1 zo'n ding doen of rats, zo's hele rij.
Koos:Snap ik.
Dick:Dus het voelt ook zo super functioneel, maar goed.
Renco:Nee, maar dit is het moment voor nog meer prangende vragen. Het kan nu nog hè?
Koos:Ja, nou volgens mij wel heel veel besproken. Ik ik ja, nou ik heb eigenlijk op dit moment niks. Ik heb genoten. Ik vond vond het fijn. Bedankt voor de uitnodiging.
Raphael:Ja. Ik heb
Koos:echt een goede vraag.
Dick:En weet je, weet je wat ook leuk is? Dan lopen, ik weet niet of ik, ik niet voor Renco spreken. Maar dan loop ik hier weer dit gebouw binnen, omdat ik eerder bij jullie ben geweest. En dat is ook weer makkelijker. Ja.
Dick:Is wel grappig hè, als je dan gewoon binnenkomt. Ik zie ook allemaal mensen, ik werd er werd zelfs de handen geschud en mensen spraken ons aan. Dus dat vond ik ook heel leuk. Dat dat is wel dus als je bij elkaar op bezoek komt. Ja.
Dick:Dat helpt, is echt leuk.
Raphael:Maar dat gaan we bij jullie in de Verrijzeniskerk niet hebben denk ik dat mensen ons weer herkennen.
Dick:Nee, Nee,
Raphael:Er zijn toch wel heel veel mensen. Dus dat
Koos:is, Ja, zeker waar.
Renco:Ja. Ik vond het in ieder geval heel leuk dat jullie helemaal hierheen kwamen. Want wij konden gewoon toen we jullie kijk bezochte op het fietsje zijn we natuurlijk in dit gebouw letterlijk geweest. En jullie hebben toch iets meer moeite genomen? Je hebt zelfs een hotel overnachting.
Koos:Ja jongen, ik heb er echt voorover.
Renco:Kostte noch moeite, worden gespaard. Dus dank daarvoor voor jullie tijd. Dat heb
Koos:graag gedaan.
Renco:En deze opname. En ja, mensen kunnen deze opname eigenlijk niet missen. Want als je geloof vroeg gesprek luistert, dan kom je hem tegen. En als je... Geloof je dat ook?
Renco:Geloof je dat ook? Luistert kom je hem ook tegen. Dus er is geen ontkomen aan. Mannen bedankt. Ja.
Renco:En succes met ja, nog even 1 ding pluggen nog. Dit wordt jullie 100ste?.
Raphael:Nee, die, nee, vandaag. Nou, we zijn op zondag aan het opnemen. Vandaag wordt komt 101 online. Oké.
Renco:Nou, dan zijn in ieder geval felicitaties op hun plaats.
Koos:Dank je.
Renco:100 afleveringen, respect.
Dick:Ja, zeker.
Renco:En wij gaan het onderspit delvendikke, want...
Dick:Maar dit tempo daar gaan we ze niet voor blijven.
Renco:Nee, wij zitten op tweewekelijkse frequentie. En jullie zitten op een wekelijkse frequentie. Dus ja dat is een kwestie van tijd, hè. Ja. Wij dachten natuurlijk nog in het begin dat houden we nooit vol.
Renco:Maar
Koos:dat
Raphael:De hoop was er, hè.
Renco:Ja dat blijkt dat blijken we toch mist te hebben. Maar goed, hé fijne zondag nog.
Raphael:Fijne zondag. Tot ziens.
Renco:Dat was het weer voor deze aflevering van geloofsvoer gesprek. Leuk dat je luisterde. We hopen dat je het een zinvol gesprek vond en dat het je aan het denken heeft gezet.
Dick:Op welke manier dan ook, we staan altijd open voor onderwerpen en vragen. Stuur ze ons op gesprek @ geloofsvoer punt nl . Gewoon reageren mag natuurlijk ook.
Renco:Tot de volgende keer. Blijf nieuwsgierig en blijf het gesprek aangaan. Tot geloofsvoer gesprek.
